Skip to content

Droom

Ik heb een droom dat mensen weer meer naar elkaar omkijken, dat men voor elkaar zorgt en dat de zorg weer van de burgers zelf wordt. Dat de ouderwetse burenhulp op een nieuwe manier terugkomt. En dat de formele zorg en de informele zorg nauw gaan samenwerken.

Ik droom dat zorgverleners en cliënten op een gelijkwaardige manier samenwerken. Dat zorgverleners doen wat nodig is voor een cliënt, ook al past dit soms niet precies in het takenpakket, dat professionals over de grenzen van hun eigen organisatiebelang kunnen en durven heen kijken en dat er veel meer wordt samengewerkt om de zorg écht te verbeteren. Dat kennis wordt benut en gedeeld en dat schotten werkelijk verdwijnen, ook bij de specialistische zorg.

Ik droom dat een zorgvrager binnen het zorgdomein als geheel wordt gezien, en dat er rekening wordt gehouden met de diversiteit van personen. En dat biologische, psychologische en sociale aspecten in samenhang worden gezien.

Op deze gebieden valt letterlijk veel winst te behalen: meer kwaliteit, minder kosten.

De transities in de zorg bieden mooie kansen om dit concreet te realiseren.

Deze verbetering kan alleen plaatsvinden samen met de mensen waar het om gaat, in de eigen omgeving, op wijk- en straatniveau. Inzet van bewoners zelf is hierbij onmisbaar en dat is nu net wat zich niet laat regelen van boven af door een gemeente en het ontstaat niet vanzelf. Een duwtje in de rug is dan nodig om informele zorg te helpen starten, te versterken en te verbinden met de formele zorg.

Een mooi voorbeeld hiervan is het netwerk Burenhulp in Haarlem.

“ik vind het belangrijk dat mensen meer naar elkaar omkijken”

Margo van den Berg

Margo van den Berg

Comments are closed.